alp__eren
Didem Madak, çocuk kadın denilebilecek bir şair. Hem kadın hem çocuk. Acılarla örülü yaşamını/çocukluğunu/kadınlığını dizelerine eklemiş. Hayatın içinden çok aleladede gözüken nesneleri ve konuları dahi ustaca işlemiş. Ah'larla dolu, dallarından ah'ların döküldüğü bir ağaçtır, bu kitap. Yaşadığı yakın dönemin ilgili erkek egemen şiirini kıran kadındır. Turgut Uyar'ı görürüz, belki de ondaki hüznün daha bir koyusunu. “âh, göğsündeki her yarayı merhametle öptüğüm.. geç kalınan hiçbir hayat, hayat değildir. hayatın olmayı dilerdim...”