kirli-beyaz-kedi
Kibrin nasıl sinsi sinsi herkesin içine işleyebildiğine dair bir hikaye kurgulamış yazar. Çizdiği cennet tasvirini fazla insani buldum sanki, daha yüksek ve farklı bir beklentim varmış, okurken fark ettim. Yer yer tekrara düşüldüğü hissine kapıldığım anlar oldu, ama yazar kendine özgü ve benim de hayran olduğum anlatım tarzıyla o anlarda bile kitaba bağlamayı başarıyor. Kitabın sonunda verilen sahne, insanlık hakkındaki düşüncelerimin özeti gibiydi: "Azazil mi Adem ile Havva'nın kanına girmişti, yoksa insan denilen eşref-i mahlukat(!?) mı Azazil'in başını yakmıştı?"