NEDİME DEMİRTAŞ
Aytmatov'un okuduğum ilk romanı.Gerek anlatımın akıcılığı, gerekse hacimce ince olmasından bir çırpıda okudum diyebilirim. Günlerini aylarını toprağa, ekine, güneşe göre planlayan toprağı, tohumu, suyu seven kutsal bilen küçük şeylerle mutlu olan insanların sıradan yaşamlarını bir savaşın nasıl alt üst ettiğini anlatan dokunaklı bir eser... Okurken gözlerim doldu...Toprak cömert ama insanoğlu nankör ve doyumsuz. Ne yazık...