Leyla ile Mecnun (Aşkın Gizli Tarihi)
Leyla ile Mecnun (Aşkın Gizli Tarihi) Ürüne Git
ifade-i_meram
NEDEN BÜTÜN YAZILANLAR KAYS’TAN YANA???

“Bir de bakalım Leyla köşesinden - Aşkın kadın adlı penceresinden - Bırakmıştı kendini yazılmış olana - Susmak ve konuşmamak denen cana - Evlenmişti ve görünüşte mutlu - Şimdiden memnun ve gelecekten umutlu ???????- Fakat bir eksiklik ufacık bir nokta - Kalbi kurcalıyordu hala - Mecnun ne olmuştu neredeydi - Nasıldı ne yapıyordu hali neydi - Geceleri loş gölgeler arasında - Kum tepelerinde ay yarasında - Mecnuna benzeyen hayaller olurdu - Bu anlarda sanki kalbi dururdu - Bitmiş olan bir daha mı başlayacak - Ne çare başlayan başlamamış - Bitmiş bitmemiş olacak - Gibi gelirdi Ona - Ürküntü geçmiş ama erememişti huzura - Karanlık bitmiş fakat erememişti huzura - Ay tutulmuş tutulmuş kurtulmuştu - Gönlu zaman zaman tutmuştu mustu - Gün kırmıştı siyah çerçevesini - Yarmıştı ışıkta ötesini berisini - Baskın korkusuyla ürperen çadırların - Bugün düzen ve güven, ama yarın!! - Yarına bir güvence olmayan - Neye yarar böyle bir şimdiki zaman - Acıyla da olsa dopdolu olan hayat - Boşalmıştı zemberegi boşalmış bir saat - Gibi. Dönmüştü bomboş bir kagıda - Agızdaki tad benzemiyor eski tada - Irmak kurumuş rüzgar esmiyor - Yakıcı güneşi bir parçacık bulut örtmüyor - Arzu ve korku iki karanlık duygu - Yüreginde birbirini kovalayıp duruyordu - Ya bir gün geri dönerse Mecnun - Yine altüst olursa ortalık bütün - Daha mi iyi olur daha mi kötü bilmiyordu - Bir umut vardı gönlünde eksilmiyordu - Sonra kızıyordu kendine kınıyordu kendini - Kapamak istiyordu içinde eskinin kepengini - Eski oldu diyelim ama neydi yeni - Ve nasıl eskitmeli eskimiyeni - Nasıl öldürmeli ölmeyeni - Nasıl diri sayarsın ölü olanı - Eski bir zehirdi belki ama yeni - Andırıyordu tatsız tuzsuz bir yemegi - Beklemek neyi bekledigini bilmeden - Gün günü ay ayı kovalarken - Beklemek bir vaktin dolusunu - Öç alan kaderin zalim oyunu - Her şey akılla kurulu akılla düzgün - Ama aklın içinde olmalı baharat gibi - Bir parça delilik - Oysa mecnun almış bütün deliligi gitmiş - Kupkuru bir hayat kalmış ve adeta oyun bitmiş - Arzulanan zenginlik, at kumaş ve ziyafet - Yetmez olur insana bir gün elbet - İnsan hep birşey umar bekler - Ne oldugunu bilmez fakat - Fakat sonradan duruldu Leyla - Tevekkülle huzuru buldu Leyla - Ruhta kopan fırtınalar dindi - Gökten gönle sükunet indi - Anladı ki acı tatlı soguk sıcak - Geçmiş ve gelecek ayrılmak ve kavuşmak - Hep aynı varoluşun dönüşümleri - Aydınlanışları ve sönüşümleri - Her şey havada döner durur - Sonunda Tanrı varlıgında yok olur - Ruh hürdür vücut esir - Ruh baldır beden zehir - Ruh hürdür Tanrı aşkıyla - Baglı degil yer ve zaman kaydıyla - Farketmez gelse gelmese Kays (Mecnun) Ona - Gitse gitmese Ona Leyla - Tanrı katında buluşmuşlardır - Hakikat yurduna kavuşmuşlardır”

YAZILANLARIN EKSİK KÖŞESİ;LEYLA KÖŞESİ…