is.m@il
Bilge
hikayecilikte benim için önemli bir ayrıntı betimleme derim herhalde ama tarık tufan bunu bana sunmadan nasıl bir ustalıkla hikaye sunulur onu gösterdi bana güzel gelen bu kitabın iyi yönlerinden biri baş kahramanın benim kuşaktan olmasıyla özlemini buram buram aradığım çocukluk anılarıyla beni zamanlar ötesi bir yolculuğa çıkarması oldu. sonlarına doğru gelirken beni korkutan alışılmış trajik bir sonla bitme düşüncesi olmuştu ama birden son sayfada anne ve kahramanın kapı önü karşılaşması beni resmen dumura uğrattı hele hele yazarın motto kıvamında ki kulağa küpe derekesinde ki tümceleri bir harika, okuyun derim tez vakitte. şöyle bir söz hatırlarım kitapta "neticede insanın düşüşü yeryüzüne düşen en büyük sarsıntıdır aslında"