muhakka
Kafka'nın babasına serzenişi bu mektuplar.Kişiliğinin önündeki büyük bir duvar Kafka'nın babası.Aşmak istedikçe yaralanan yüreği,biriktirdiği hayal kırıklıkları onu düşlediği yere getirmekten men ediyor her daim.Başarsa da hayatta bazen,babasının sureti beliriyor baskın,otoriter,öfkeli ve umursamaz tavrıyla onu güçsüzleştiriyor.Kafka ne yaparsa kendini hep yarım hissediyor.Bu hali üzerine babasıyla hesaplaşmaya girişiyor kitapta.Öyle büyük ki öfkesi kafasındaki hesaplaşmayı mektuplarına yansıtamıyor.Kafka kendine göre başarısız bize göre eşsiz mektuplarıyla yüreğini açıyor insanlığa.