Çamay Özalp
Bu hikayeyi Murakami yazmalıymış diye düşündüm okurken. Diyaloglar yer yer zorlama hissi uyandırıyor. İkiyüz sayfa boyunca devam eden eveleme gevelemeden sonra yazar da usanmış olmalı ki, son elli sayfada şıpın işi bağlayıvermiş sonunu. Karakterler bomboş, hepsi bir diğerinin aynı. Kitabın yarısına gelip de hâlâ ikna edici, akılcıl bir şeyler olmadığını görünce sıkılarak bitirdim.