Emir Bozkurt
Kitapkurdu
Sonunda ağlamamak elde değil. Kitabın başlarında ve ortalarında Oblomov için iç çekip "hadi be!", "bir çeki düzen ver kendine!" demekten kendinizi alıkoyamıyorsunuz. Fakat sonrasında onun da kendini değiştirmek konusundaki çaresizliğinden bitap olduğunu anlayıp süreci yorum yapmadan izlemek dışında hiçbir şey yapmıyorsunuz.