ef88
Kirilov gibi Stavrogin gibi özgün ve bir o kadar çarpıcı karakterlerin olduğu bu eserden çok etkilendim. Oldukça zor bir metin olmasına karşın sonlara doğru roman çok rahat çözülüyor. Kirilov'un nihilist temellere inerek intihar etme fikrini savunduğu felsefi bölümler büyüleyiciydi... Sırf bu bölümler için bu roman tekrar tekrar okunur diye düşünüyorum... Bunun yanısıra Mete Ergin'in çevirisini ilk kez okudum ve çok beğendim.. Dostoyeski'nin bu romanı Suç ve Ceza gibi bir tat bırakıyor okuyucuda. Okumanızı şiddetle tavsiye ederim.<br />