karaademmm
Bilge
Puslu Kıtalar Atlası. İlk kitap. Göz bebeği. Girizgahı. Büyük kapı için eşiği. Eli ayağı. İftiharı, iltifatı. Çok şey bu kitap. Anar için değil. Bizim için. Ne diyordu Hulki Aktunç giriş yazısında: “Mutlu yazar, azdır. Belki de yoktur. Ama mutlu okur vardır.” Ben mutlu ayrılanlardan. Kalanlardan belki de. • Yazmak için mi yazsam incelemeyi bilemedim. Ne söylenebilir ki ‘benzersiz’ üzerine. • Edgar Allan Poe şiirlerinin girişine ‘düşlerin tek gerçeklik olduğuna inanlara’ ibaresini yerleştirmişti. Bence İhsan Oktay’da bu cümlenin kitabını yazmış. • Ahmet Hamdi söylemiyle iki hal var: Biri ‘uyanık hayat’ diğeri ‘rüya hali’. Düş ve gerçeğin nerede başlayıp bittiğini ölçütleyen de siz oluyorsunuz. Bitiyor ya da başlıyorsa. • Velhasıl. 17. yüzyıl Osmanlı İstanbul’u var burada. Öyle padişahı, sadrazamı, paşası değil. İnsan olanı var. Gerçeklikte düşlerini devam ettireni. • Peki ya Anar söylemiyle; ‘düşlere dokunmak mümkün olabilir mi?’ Buyurun.