mustafadinc
Eser daha üsteğmenken doğunun uçsuz bucaksız ve tehlikeli topraklarında terör belasıyla tanışmış bir kahramanın eseri olarak karşımıza çıkıyor.Anlatılanlar ve yaşananlar askeri tekniklerle, ağırlaştırılmış bir tarzdan ziyade, sıradan okuyucuyu da kolayca bağlyabilecek duygulandırıcı ve milli şuuru tetikleyici bir dille yazılmış.Belki de bu yönüyle muadili bir çok eserden (Osman Pamukoğlu, Unutulanlar Dışında Yeni Birşey Yok gibi) daha anlamlı ve insani duygularla okunabilir kanısındayım.Zira askeri terminoloji ve komutan tabakası gözü ile yazılan eserlerde nedense bence işin duygusal boyutu biraz es geçiliyor diye düşünüyorum.Bu manada Abdullah komutanımızın eseri güneydoğudaki terörü daha nitelikli kavramamız için bize bir kaynak olabilecektir.