Muhammet bülbül
Kitapkurdu
Ahmet Hamdi Tanpınar'ın şairene üslubunu her zaman sevmişimdir. Çok dağınık bir konuya sahip bu kitabın da okunabilmesi Tanpınar'ın o harikülade dilinden kaynaklanıyor sanırım. Konusu çok dağınık dedim çünkü bir kronoloji yok, bazen babanın hayatına veya dedenin hayatına bazende torunun hayatına göz atıyoruz. Değişmeyen şey ise bir çöküş ve değişimin eşiğinde ki kadim bir toplumun yaşadığı sıkıntıların sahnenin arkasında akıp gitmesi. Kitap adeta kahvehanede oturan bir ihtiyarın kendi hayatını ve aile geçmişini parça parça hatırlaması gibi dağınık ve belirsiz. Eserin yarım kaldığı hissi de buradan kaynaklanıyor. Çünkü o ihtiyar ölene kadar hep parça parça bir şeyler hatırlayacaktır. Eni sonu kitabın devamı olduğu söylenen diğer iki eseri de okuduktan sonra sanırım gerçek bir kanaata varacağız.