diyez canim
Kitapkurdu
4. Sınıfta sınıf öğretmenimiz her ay farklı bir kitap aldırırdı bize. Konuşurduk, anlatıldı, dinlerdik. Görünce aklıma geldi. Tek korkum o zamanlar belkide bu kitabın çizimleriydi. Çok bakamazdım çirkinler diye, hemen okuyup geçmeye çalışırdım. Keşke bu kadar basit olsaydı bütün korkularım / korkularımız diye düşünüyorum. İnsan hep çocuk kalamıyor işte.