Geri Geri Koşan Atlar

Zafer Adak

01.03.2022

Belirtmem lazım ki “anı kitapları” nı çok kez yarım bıraktım. Çok denedim, lakin olmadı, belki de ben içine katılamadım ne bileyim.. Kitaplığımda, kolilerde, değişik bakışlardan kaleme alınmış, hala sürünen (sonra okurum dediğim) kitaplar vardır. Bir çırpıda okuyup “tükettiklerim” de. Bu kez öyle olmadı. Bir yudum çaydan, “dem”den, hatırımdan silinmeyen çocuksu geçmişimden veya keyf-i serenata gelip, bitmesin denilen gecelerden nasıl haz aldıysam; damağımda, damarlarımda, ruhumda.. öyle işte, santim santim sürdü bu akış! Belki iklimi yakaladı beni, belki de dokusu!

Zafer Adak 22 Kasım 2023

...hüzünlü coşkusu belki de! Hani bazen deriz ya “altına imza atarım” Öyle olmuyor o işler. “Sağa” sövdünüz, “sola” sövdünüz. Laf-ı güzaf Hepsi. Söz uçar yazı kalır dedikleri bu! Acaba kaçınız hayatınızın altına imza attınız? Ve yine bazen deriz ya “bu zamanda nasıl olur”?diye. Acaba kitabın yaşandığı zamanlarda şaşırma; nasıl, hangi kelime veyahut cümle ile ifade ediliyordu? diye merak ettim bu kitabı okurken. Ve ilk kez belki de gözlüklerime kızdım bu kitabı olurken. Kaç kez sildim hatırlamıyorum. Bi bırakmadı ki aksın da aksın… İmza, eğer atılacak ise böyle atılmalı bu zamanda! Son olarak, yazarın “en büyük göçü”nden önce daha diyecekleri var olduğunu ve sabırsızlıkla beklediğimi bilmesini isterim. Gizle Devamını Göster

Yanıtları Gizle

Yanıtları Göster

Sepetim

Paylaş