uğur kuran
Kitapkurdu
çok fazla aynı şeyler anlatılıyor bir noktadan sonra bir bölümün diğerinden farkı kalmıyor. ilk başlarda güzel ilerliyor sürekli yeni şeyler oluyor 1970'lerin bazı olaylarını güzel bir şekilde sunuyor o dönemin hayatını sosyetesini güzel canlandırıyor. derken belki 200 sayfa aynı şeyler anlatılıp duruyor uzadıkça uzuyor bu da zaten heyecanı ilerleyişi sıfıra indirmiş bir noktada yapılıyor iyice bunaltıyor ben okurken hep aynı şeyleri tekrar etmekten usandım ki hay lanet olsun füsuna da sana da dedim tabi dinginlikle sakin bir ortamda ruh haliniz vesaire güzelse daha farklı hissettirebilir hafif bir kendi can sıkıntınız varsa seninki de dert mi kemalciğim dersiniz ve gerçekliğini kurduğu atmosferi bir anda kaybeder eser .