Tol - Yorum - karaademmm - Kitapyurdu.com

karaademmm

19.03.2022

“Annem biraz kaçıktı. İlkokula başlamıştım, intihar etti. Ben babasız da bir Yusuf’tum. Hep yarım kaldım, hiç doymadım, tam bağırmadım, tam dokunmadım. Ruhuma bir hayat yakıştıramadım.” • Yusuf. Otuzlu yaşlarında bir musahhih. Düzeltmen canım işte. Alkol sever. Özellikle de rakı. İçince çevresine çenesi düşenlere inat, o kendi içinde çenesi düşenlerden. Bir meyhane köşesinde. Yalnızlığı bir tercih. Mecburiyet değil asla. • Şair’le tanışıyor. Bir tren yolculuğudur başlıyor. Bilmiyorum ama ‘tren’ bir imgedir belki de. Hedefine şaşmadan ilerleyen. Diyarbakır. Ve bölümler arası Yusuf’un ‘babası’. Onun mektupları. Yazdıkları. Devrim uğruna yaptıkları ve yapmayı arzuladıkları. • Gerilla sistemine, başkaldırıya güzelleme olarak okumayın asla. Burada bir başka ‘tali yol’ mevcut. Girişte okuyacağınız ilk 30-40 sayfalık bölüm bence Türk Edebiyatının en beğenilesi sayfalarından. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş