ahakankaratas
yeni bitirdim, istiklal'de tanışma şansım da oldu yazarla. usta işi bir romanla karşı karşıyayız, ilk kitap bir fırtınanın uğultusunda devam ediyor sonuna kadar. diğer ciltleri de ileriki bir tarihe bırakmak istedim. roman için neler diyebilirim başka? Duman, yeni bir üslup da denemek istemiş, konuşma dilinin metinlerdeki yansıması olarak. ama bunda kanımca başarılı olduğunu söyleyemem. çünkü kitabın tamamına yayılmaması ve sanki arada o üslubu unutarak devam etmesinden dolayı. hem konuşma üslubunu pek de yansıtmamış. belki daha farklı bir deneme olabilirdi yahut klasik bir şekilde kalabilirdi. velhasıl, genel anlamıyla ilginç bir roman, kenan karakteri aklen gidik biraz, okurken insanı gülümsetiyor, bakalım diğer ciltlerinde neler göreceğiz.