Merve Yiğit
Cemil Meriç'in ilmi dehasına saygım sonsuz. ancak ben kitaptan hiç hazzetmedim; özellikle aşk mektuplarının yer aldığı kısımdan. her ne şekilde ve kimin kaleminden dökülmüş olursa olsun, o mektupların varlığıyla kahırlanan bi hanım var ortada; Fevziye hanım.. ister feminence görün, ister acımasızca.. Aşkını haykırmak bir nevi acını dindirmektir.. Fevziye hanımın yerine yapılan bir empati, suyun yolunu döndürüyor.. en azından benim gözümde..