felsefesiz
Hasan Sabbah ve Alamut'u okumak istiyordum aslında. Bazı yorumlarda önce Semerkant kitabı okunursa daha bütün olur demiş arkadaşlar ve ben de öyle yaptım. Kitap ilk başlarda çok güzeldi. Ömer Hayyam, Hasan Sabbah ve Nizamülmülk güzelce anlatılmış kitabın yarısında. Sonrasında ise gelecekteki o ana gidilmiş ve o andaki şeyler anlatılmaya başlanmış yani bir daha kitabın ilk yarısına dönülmüyor. İran'ın gelecekteki ( son yüzyıldaki) olayları falan anlatılıyor. Pişman olmasam da pek mantıklı bağlantı kuramadım son bölüm ile ilk bölüm arasında.