Aytaç Akdoğan
Kitapkurdu
Küçük Zeze, fakir Zeze, afacan Zeze...
Aslında şu cümle tüm duygularımı kısaca ifade edebilir : "Hayatımda okuduğum en güzel kitaptı." Bu kitabı orta2'de okumuştum. Ne zaman aklıma ortaokul yıllarım gelse, tekrar okurum. Şu ana kadar dört kere okudum. Bundan sonra da okuyacağıma eminim. Çocukluk yıllarıma en çok bu kitap damgasını vurmuştur. Beni üzen şey ise hiçbir öğretmenimin bu kitabı önermemiş olması. Kendim keşfettim. Beni ağlatan nadir kitaplardan biridir. Kendi küçük, ama yüreği kocaman Zeze'nin önce Portuga'yı, sonra da çok sevdiği Şeker Portakalı'nı kaybetmesi beni çok üzdü gerçekten. Bu kitabı okuyup da bir şeyler hissetmeyecek kişi olamaz bence.