Seda Sevim
Kitap, hapishane hayatı özelinde aslında Rus halkının kurumlara, sınıflara, olaylara, hatta dinsel ritüellere yani toplumsal meselelere bakış açısının hapishanedeki insanlar üzerinden anlatıldığı ki bu dönemde dostoyevskinin sürgünde olması da konunun yer ve mekanına göre şekillenerek farklı bir perspektifle sunulması, iç karartıcı hapishane hayatını etkileyici bir hikayeye dönüştürmüş. Kitabın ilerleyen sayfalarında dostoyevskinin zulüm, zorbalık ve dönemin işkencecileri ile ilgili yapmış olduğu psikolojik analizlerde özellikle zorbalıkla ilgili yaptığı analizde sınıfsal gücün nasıl bir baskı aracına dönüştüğünü, bunun altında yatan nedenleri çok güzel anlattığı paragraf beni çok etkilemişti... bu kadar olağanüstü bir yazım ve anlatım ancak dostoyevskinin kaleminden çıkabilirdi ki öyle olmuş, şiddetle okunmasını tavsiye ederim.