beraslan_
Kitapkurdu
Aslında aynı pencerenin insanlarından bahsediyor kitap. Aynı nazardan başka noktalara bakan… Sonra tek tek pencerelerle ilerliyoruz başlangıçtaki tek pencerenin ardından. Ve sonra yine tek bir pencere çıkıyor karşımıza, karşımızda önü sıra sıra saksılarda camgöbeği çiçekleri dolu bir pencere… Saf saf dizili aynı insanlar, farklı yönlere bakan... Güneşin ayrı ayrı vurduğu suretler aynı noktadan ayrı noktalara bakıyor. Orası Bonbon Palas(ya da Bit Palas mı demeli?)...
İçeride bir dünya var… Ha bire farklılık var. Çoğu zaman pis-bitli, aykırı bulduklarımız var, aynı hayatı yaşayan… Bit Palas’ta ben varım. Siz de varsınız. İçi dışı ayna dolu bir bina bu; pardon kitap…
O yüzden olağan... olağan üstü…