Abdurrahman Sefa
Riyakar insanların aslında iyi olan kişileri ne kadar karalayıp kötü durumlara düşürebildiğini,en yakını olan çocuklarına bile yaptığı iyilikleri kötülük olarak göstererek ve 'benim babam yok' diyecek kadar babalarından nefret ettirmeyi başardıklarını anlatan hazin bir öykü.Hele de Zehra'nın,babasının ne kadar iyi bir insan olduğunu,çocuklarının iyiliği için nelere katlandığını babasının sefil ve perişan ölümünden sonra öğrenmesiyle çektiği vicdan azabı romanın en etkileyici bölümü. Bir solukta okuyacağınız bir Reşat Nuri klasiği.<br />