SEREF Aydin
Cahit Sıtkı Tarancı, Türk şiirinin mihenk taşlarından birisi şüphesiz. O'nun şiirlerinden bir veya birkaçını okumayan veya en azından duymayan kalmamıştır. Otuz Beş Yaş şiirini ise herkes bilir. Şair maalesef otuz beş yaşı yolun yarısı olarak düşünse de kırk altı yaşında hayata veda etmiştir. Cahit Sıtkı Tarancı'nın şiirlerinde bence belirgin bir özellik ölüm temasının çok sık işlenmiş olmasıdır. Kendisine ölümü yakıştıramadığından mıdır, yoksa korkudan mı? şiirlerinin çoğunda ölümü hatırlar ve hatırlatır. "Ne doğan güne hükmüm geçer, Ne halden anlayan bulunur, Ah aklımdan ölümüm geçer, Sonra bu kuş, bu bahçe, bu nur." Şaire göre sevgiliden ayrılık da ölümün bir başka adıdır. Bir başkasında "Dün güzel bir kadın geçti, Kabrimin yanından, Doya doya seyrettim Gün hazinesi bacaklarını, ......... " diye devam eder. Abbas'ı çoğumuz dinlemiş ya da duymuşuzdur. Cahit Sıtkı'nın şiirlerini okumak insana ayrı bir haz, ayrı bir duygu veriyor. Bütün şiir sevenler bu kitabı mutlaka okumalı bence.