nese87
pek çok insan gibi ben de bir oturuşta okudum zaten aksi çok zor...o kadar akıcı bir dili ve anlatımı var ki büyülü bir dünya...anlatılan aclık sefalet yokluk duygusu o kadar iyi işlenmiş ki okurken içim ezildi, kendi sahip olduklarımdan utandım...boğazımda bir düğümle okudum kitabın büyük çoğunluğunu...bütün bu duyguları yaşatmak da yasar kemalin efsanevi basarısından kaynaklanıyor elbette