nüvidetulgar
okumaya başladığım ilk anda, samimiyeti etkiledi beni, bu bir kurgu degildi. Covid 19 virüsünün hayatımıza girmesiyle yazılmaya başlanmış günlük sayfaları vardı karşımda. sadece bir kişinin duygu ve düşünceleri değildi anlatılan onlarca hayat hikayesi serilmişti gözümün önüne Beni en çok etkileyenlerden biri yoğun bakımda ailesine son mektubunu yazdığını bilerek duygularını kaleme döken doktorun hayat hikayesi oldu yazar bizi kah çocukluğuna götürdü, kah 80 öncesi Türkiye'nin o çalkantılı günlerine.. kitabı okuduğumda Bana Kalan Duygu şu oldu " Yalnız değilim, korkularımda endişelerimde özlemlerimde umutlarımda yalnız değilim" dünyanın başına hangi felaket gelirse gelsin �nsanlar bir oldukça ve birbirlerine sarıldıkça Her şeyin üstesinden gelebilirler bunu hatırlamak isterseniz Bu kitabı okuyabilirsiniz