NurettinD.
Kitapkurdu
Kitapta müellifin savunduğu fikir ne ilmi ne kültürünü istemeyiz, biz kendi ürettiklerimizle yetiniriz" gibi çağın ruhundan ve bence insanın fabrika ayarlarından kopuk bir düşünce. Sinan Canan'ın İFA serisinde de bahsettiği gibi insan kendini aşmaya mecbur bir canlı. Olduğumuz yerde saymak bize huzur vermiyor, insan daima bir adım daha ilerisini görmek istiyor. Ve tabi bunu bedellerine katlanmak uğruna yapıyor. "Ne ilmini ne kültürünü istemeyiz" tavrı bir tez değil, salt antitez. Sadece bir değilleme. Karşısındakini yadsıyarak kendini var etme çabası. Zaten kitapta da müellif sık sık "karşı taraf"lardan bahsediyor: kapitalizm, rasyonalistler, batı, ABD,... Fakat bu yaklaşım bizi bir yere götürmüyor. Herhangi bir şey üretmiyor. Olduğumuz yerde saplanıp kısır döngüde mahsur bırakıyor.