suna Sunar
büyük bir heyecanla kitabı okumaya başladım. ve sürükleyiciliği de bir başkaydı... gerek nilgün de gerek suna'da kesik kesik kendimi görmeye başladım düşünce yapıları olarak... fakat 17 yıldan sonra hiçbirşey olmamış gibi tekrar biraraya gelmeleri çok da aşk belirtisi olarak gelmedi bana. daha çok; herşeyden yorulmak, bıkmak, capcanlı anlara gidebilme isteğiydi onların ki...