gözlüklü_sirin
adaletin, adaleti sağlamak adına cinayet işlemekle temin edilemeyeceğini anlatan ahmet ümit'in en iyi romani. beyoglu rapsodisi'nde olduğu gibi burada da cemberi dar tutuyor. klasik polisiyelerin aksine ortada katil olabilecek kişi sayısı bir elin parmaklari kadar bile degil.