filiz  aydin
Kitapkurdu
Yazarın kitaplarının çoğunu okudum. Ancak beni en çok etkileyen kitabı Avunamayanlar oldu. Kafka'nın Dava 'sındaki, bir türlü ulaşamadığı üst makamlar, dar koridorları olan resmi daireler, kağıtlara gömülü memurların beni nasıl bunalttiysa, Avunamayanlar da aynı şekilde kalbimi sıkıştırdı. Tam en kritik bir noktaya yaklaşıyoruz ancak yazar orada bizi sayfalarca oyalayip delirtiyor. Sanırım zihnin dışına çıkıp başka bir açıyı görmek zorunda bırakıyor bizi. Gustaw ' ın asansör de bile valizleri taşıması en çarpıcı bölümlerden biri, ki sanırım hepimiz hayatı tam da öyle yaşıyoruz, sırtımızdaki yükleri atmak yerine onlarla övünüyoruz bile. Kitap sıra dışı kurgusuyla okuru her an tetikte tutmayı başarıyor. Roman okuma gevşemesini asla yaşatmıyor. Her an şaşırtıcı bir şey çıkıyor önümüze, fakat romandaki kimse şaşırmıyorum. Sonunda derin bir hüzünle dopdolu ve çaresiz kalıyoruz. İnsanın varoluşunun en derin sancısı bu.