diduk
Kitapkurdu
Roman, “sanat piyasasını bölüşen Jeff Koons ve Damien Hirst” adlı bir tablo üzerinde çalışan kurgu karakter Jed Martin’le açılıyor. Bu, iki ünlü sanatçının eserlerini daha önce İstanbulda da görme olanağım olduğu ve sanat piyasasındaki etkilerini duyduğum için romanın içine gömülüverdim diyebilirim. Michel Houellebecq güncel sanatçıların, gazetecilerin isimlerini, markaları, mekanları kullanmaktan çekinmediği için roman mekan ve zamandan kopuk değil. Bu yönüyle de ilgi çekici. Kullandığı karakterlerin bi takım özelliklerini Damien Hirst’ten aldığını düşündüm. Romanda yazarın hikayeye katılmasını garipsesem de bu romanda böyle hissetmedim. Hatta yazarların kendileriyle ilgili gündüz düşlerini, fantezilerini yapıtlarına bulaştırmalarının hakları olduğu düşündüm. Roman sanatçı hayatı arkasında, maddeye dönüşmüş fikirlerin nerede sanat yapıtına dönüştüğünü ve maddi değerlerini hangi şartların belirlediğini irdeliyor diyebiliriz