felsefesiz
Kitap çok akıcı. Hikaye ikiye bölünmüş. Sürekli bir ileri bir geri sarıyor. 1-2-3-4-5 diye gidiyor… Olayın ortasından başlanıyor biraz anlatıp ilk başa dönülüyor sonra ortadan kaldığı yerden devam ediyor ve sonra tekrar baştaki kaldığı yere geçiyor. Böyle devam ederek yumağı tamamlıyor. Kitap güzel fakat ismiyle hiç uyuşmadığını söyleyebilirim. Olayda bahsi geçen şahıs bir olaydan sonra anahtarlara ilgi duyuyor ve şifreli her kilidi açmaya başlıyor. Olay tamamen bunun üzerine kurulmuş. Yani travma konusu işleniyor zannedersiniz kitaba bakınca. Kitabın adı “ Kutu adam” olsa on numara olurmuş. ( Kitapta kasaları açanlara “kutu adam” dendiğinden bahsediliyordu. ) Bence kitabın ismi haricinde her şey on numara.Tavsiyemdir…