kitapsevenmuallime
Hezarfen
Kitap; anlattıkları üzerine epey düşünülecek hatta bir kitap halkası ile okuyup tartışılacak mahiyette, anlatımı da bir o kadar açık ve akıcı. Yazar; kitabında kötülüğün insanın yaratılışında doğuştan var olduğu ve çocukların tertemiz birer melek olduğu kanısının yanlış olduğunu, onların da nihayetinde birer insan olduğunu anlatmaya çalışır. “Her insanın içinde iyi-kötü içgüdüler vardır. Anne, baba ve eğitim kurumları çocuğu olumlu biçimde etkileyecek, iyiye yönelen içgüdülerini geliştirip kötüye yönelen içgüdülerini engellemeye çalışacaktır. Uygarlığın amacı da budur aslında. Bu uygarlık süresi içinde en büyük görev de topluma düşer.” Çünkü bu çocuklar artık Mercan Adası’ndaki çocuklar değildir; savaşların gölgesinde kötülüğü tanıyarak büyümüş olan çocuklardır. Her anlamıyla “iyi” olabilmek ve “iyi” nesiller yetiştirebilmek dileğiyle