ozzthereal
tüm reşat nuri eserlerinde olduğu gibi; sıkılmadan, heyecanla okuduğum bir kitap. kitaba kendimi o kadar kaptırmıştım ki, kendimi Vedia'ya kızarken, İffet'e anlam veremezken buluveriyordum! öylesine gerçekçi bir anlatımı var ki! bir de kitabın son cümlesini hala unutamam : "hayatımı bir vehme kurban etmiştim." işte tüm kitabın tek cümlede özeti... merak ettiğim, hala aşkı uğruna hayatından vazgeçebilecek İffet gibi kaç insanın kaldığı?!