Banu
Necip Mahfuz'u "Cebelavi Sokağı Sokağı Çocukları" kitabıyla tanıyıp bayılmıştım Çok iyiydi. Daha sonra hayranlığım "Hırsızlar ve Köpekler, Aşk zamanı" kitapları ile devam etti. Bu kitabı okuma kulübümüz için seçtim. arkadaşlarımın da Naguip Mahfouz ile tanışmasını istemiştim. Ancak beni utandırdı. Bu kitabı yazarın son kitabı olması nedeniyle seçmiştim. Büyük beklentilerim vardı ama hepsi boş çıktı. Sanki futbol maçı izliyormuşum gibi hissettim. Karakterlerin konuşmaları arasında kayboldum. Hikaye oyuncuların ayağında zıplayan bir top gibiydi. Akışı takip etmekte zorlandım. Bu kitabın, son kitabı olduğu için yazarın başyapıtı olduğunu sanmıştım ama yanılmışım. Karakterlerin isimleri zaten yeterince kafa karıştırıcıydı. Hikayenin karışıklığı da dayanılmazdı. Her karakterin hikayesi ayrı ayrı anlatılsa daha iyi olurdu. Kitabın en ilgi çekici kısmı sonuydu; Duha Suresi Kur'an.