guraba_
Kaşif
Kitap ismiyle müsemma bir uşağın dilinden yaşadıkları hatıralar. Uşak olması hasebiyle sofra başı mevzularını anlatıyor genelde. Köşkte akşam kurulan ve sabaha dek süre içki ve fikir sofralarını anlatıyor bolca. İçki derken Atatürk'e saygısızlık edip sarhoş diyemeyiz! Çünkü "sabaha kadar içer ama tık demezdi hazrete." Artık bu nasıl bir irade oluyorsa, bilemedim. İçki sofrasından bahsetme sebebim aşağı yukarı kitabın çoğunu burasının kaplaması. Bir mevzu daha ilgimi çekti hatıralarda. Cemal bey sürekli Atatürk'ün çok şefkatli, yumuşak, anlayışlı olduğundan bahsediyor. Ama gel gelelim bir fare tıkırtısı gibi akışı bozan bir durum olsa herkesin buz kesmesi ve korkması. Anlayamadım bu duyguları gerçekten.