karaademmm
Bilge
Bir şekilde düşmüştü önüme Mazarin Mavisi. Baya baya severek okumuştum. Gerçi uzun zamandır yazıyormuş da ben yeni buluşmuşum kalemiyle. Sonrasında Çürüme başlıklı söyleşine katılmış, imzasını almış ve kısa da muhabbet etmiştik. Samimi, doğal ve tanınmaya başlamanın heyecanı vardı sanki üzerinde. Güzeldi. • Velhasıl son eseri Çürüme ile devam ettim ben Cem Kalender serüvenime. Arka kapakta mevcut zaten. Palu Ailesi mevzu. O uydurma olduğunu düşündüğüm, reyting aracı programlarda defalarca görüp de ilgimi çekmeyen olaylar silsilesi burada baya baya konu edinilmiş sanırım. • Büyük sözler söyleyerek değil belki ama ‘toplumsal çürümek’ çevresinde konumlandırarak yapmış bunu Cem Kalender. Ben halen Mazarin Mavisi’ndeyim. Ama buraya da uğramanızı isterim.