naharina
Hiç sevmedim. İngiliz ve amerikan edebiyatının pespayeliğine bir kez daha tanık oldum. “modern klasik” denmesini gerçekten yadırgadım. Bu kitaptan bir klasik olabileceğini düşünmüyorum. Anlatmak istediği insanın hayvan yönüyse zaten bunu ilk 14 sayfada başarmış. Benim duygu durumum buradan öteye gitmeme izin vermiyor. Birkaç yorumcu arkadaş “yetişkinler okusun” demiş. Yetişkin olsun olmasın hassas bünyelere göre değil. Zaten kimse incelik peşinde de değil. Bir gülten akın şiirinin şikayetiyle “incelik” diyorum. Neyse. Yanımda kediler kuşlar belki fikrimden dolaşıyorumdur. Belki…