jrk
Üstat
kendisinin hermeneutik anlayışı, "ufukların kaynaşması" metaforu üzerinden yürür. yani, wilhelm dilthey'in geleneksel "özne, yorumlanacak nesneye objektif yaklaşmalıdır" anlayışına karşılık, gadamer, yorumlanacak yapıta önyargısız yaklaşmanın imkansız olduğunu ve bu önyargı'nın, aslında olması gereken bir şey olduğunu savunur. ufukların kaynaşması da bunu ifade eder zaten: farklı iki ufkun, karşılaşarak ortak bir -yoruma etki eden- birliktelik oluşturması..