osman mazlum
Kitapkurdu
elif şafak hikayesini şiirini ezberlemiş bir öğrenci gibi anlatmış bence. çünkü anlatımda hep bir kasılma sezinliyorum. kaynağının neresi olduğu bilinmeyen bir yerden bakarak yazmış sanki romanı. hikayede kurduğu onca süslü cümleyi de belki de bu kasılmayı gizlemek, onun üzerini örtmek için kullanmış. bir tez havası var bu romanın. ama anlatım bir türlü özgürleşememiş. bayram ziyaretlerine götürülen ve öncesinde uslu durması için evde sıkı sıkı tembihlenen cicili bicili elbiseler giydirilmiş fakat herkesin yaramazlık yapmasını beklediği uslu bir çocuk gibi bu roman. kendi evreninde kendi özgürlüğünü hep ehlileştirmeye çalışıyor. ve bunu, bakın ben de iyi, güzel şeyler yazabiliyorum demek için yapıyor. evet elif şafak güzel hikayeler anlatabilir. ama bunu yapması için kendini imgelerini ve cümlelerini böylesine, belki de akademik, bir kurgusal anlayış disipline sokmasına gerek yok.