Mahrem

marinera

02.10.2005

Elif Safak'In "Mahrem" romanIna elbet pek çok yorum yapIlacaktIr. Öncelikle belirtmeliyim ki kitaptaki "Nazar Sözlügü" bile kendi basIna kitabI okunmaya deger bir hale getirmektedir. Bu sözlüge göre, hayat, "tek seyircisi olan kocaman bir tiyatro" olarak tanImlanIrken, yasam için söyle bir tanImlama yapIlmaktadIr: "YasamI görmek için, ayna tutarIz agzImıza. YasamI göremesek bile, yasadIgImIzı biliriz ayna buharlanInca.." Görmeye, görülmeye, farkIndalIga dair tanImlamalarIn esere iyice yedirildigi bir yapItla karsIlasIrIz bu kitabI okurken.. Uçta olma durumu, toplumun kendisine benzemeyenleri siddetle dIslamasI olgusu islenir kitap boyunca. 132 kg.lik bir sisko ile 80cm.lik cücenin görmeye deger hayatlarIna sahit oluruz. AyrIca kitabI bitirince de yazarIn diger eserlerini merak etmekten alIkoyamayIz kendimizi... Yazar kitabIn bir bölümünde de "her yara iyilesir, eninde sonunda kabuk baglar.gözlerden saklanIr. Çünkü hiçbir yara görülmek istemez" diyerek dogru tespitlerine bir yenisini daha ekliyor. İyi okumalar... Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş