ihtiyar_balıkçı
Tahsin Yücel'in bu yapıtında en önemli vurgu, çağımızın hastalığı tüketim çılgınlığıdır.
Tüketim toplumunda birey de tükettiği oranda var olacaktır. Ne kadar çok tüketirsen o kdar çok var olursun.
Peki hangi nesnelerin tüketimi gerekir?
Bu soruya elinizdeki kumanda'nın düğmesine bastığınız an cevap gelir :
Çığlık çığlığa bir kız, bir nesnenin reklamını yapıyordur.
Koltuk takımları,buzdolapları Kumru gibi nice kadının düşlerini süsler.
Kapitalizmin, küresel sermayenin insanlığa en büyük hediyesi nesnenin egemenliğini kabullenmektir.
Artık bizi idare edenler basın-medya ille de televizyondur.
Televizyonsuz Kumru ( ve nice insan) kendini toplumun dışında hisseder. Kimliksiz ve kişiliksizdir.
Kumrular çok çevremizde. Lütfen izleyin, bir masaya gelen arkadaşın elinde taşıdığı pahalı cep telefonunu masaya bırakması bir kimlik eksikliğinin giderim isteği değil mi?
Allah sonumuzu iyi etsin.