ohems
Kitapkurdu
ne zaman ismi geçse biraz içim burkulur. dillere destan, eşsiz koleksiyonu eşi türkan hanımın vefatıyla oğlu mehmet rado tarafından portakal müzayede evi vasıtasıyla satılmıştır. koleksiyonun çoğunu ömer koç'un almasına sevindim, zira köprülü koleksiyonu gibi çok kıymetli kütüphaneler yarısı amerika'ya, yarısı buraya derken kaybolup gitmiştir. mehmet bey'i de eleştirmek yanlış olur herhalde. yani adamın ilgisi yoksa hat sanatına, eski yazıya, müteferrika koleksiyonunu ne yapacak. sen satma, trilyonların üzerinde otur denmez (gerçi yazı masasına kadar satmak da biraz garip). müzeler, üniversiteler desek, durumları malum. ama yine de düşünmeden edemiyorum benim devede kulak bile olmayan kitaplarımı yarın öbür gün bir savruk gelin yahut vefasız bir torun eskicilere naylon leğen karşılığında verir mi acaba diye. üzülüyorum.