Ateş ve Bahçe

ohems

22.02.2012

Ateş ve bahçe, sadece yazarının konuştuğu ve sadece yazarının göründüğü bir roman. ve “her devir, her politik süreç kendi yazarını, kendi okuyucusunu yetiştirir” sözünün de adeta delili.
hıristiyan, islam mitolojileri ile doldurulduğu, ısrarlı bir şekilde meryem ana, hz. isa vurgusunun -vurgudan öte, yoğun bir hıristiyanlık propagandası- yapıldığı, anadolu’da yaşamış toplulukların sonraki asırlara bıraktığı kültür ve medeniyet unsurlarının takıntılı (bana göre biraz da hastalıklı) bir ideolojiyle verilmeye çalışıldığı, roman kahramanının doğu ve batı ülkelerinde gezip gördüğü (böylece ne denli entelektüel bir kahraman –yazar- olduğunun gösterilmeye çalışıldığı) yerlerin sayfalara serpiştirildiği ama herhangi bir bütünlüğün olmadığı bir roman. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş