Behiç İrsen
“Kıble-i âlem, efendim, nazlı cânân ayrılır Uçtu ruhum, gitti aklım, gövdeden can ayrılır Ayrılır ol sevgili Şah’ım gider koymuş beni Şimdi canımdan benim ol şâh-ı devran ayrılır.”