En Uzun Gece

q6Lii

11.10.2005

Ahmet Altan'ın "Yalnızlığın Özel Tarihi"nden sonra okuduğum ikinci romanı.Yazara karşı duyulan tüm önyargı ve olumsuz eleştiriler bu kitapla son bulur herhalde.Çünkü kitap gerçekten de, ben bir sanat eseriyim diyor.Okurken sadece gözlerimize değil, kalbimizin derinliklerinde varlığını hissettiğimiz aşk duygularımıza da hitab ediyor.Başarılı tasvirler ve akıcı bir üslupla süslenmiş mükemmel bir anlatım.Okurken kendinizi dünya yaşamından kopmuş, sayfaların derinliklerine yolculuk yaparken buluyorsunuz.Çünkü o sayfalarda anlatılanlar sizlere dünya yaşamının monotonluğundan uzaklaşma fırsatı tanıyor.Ve kitap bitince kendinizi uyanmak istemeyeceğiniz bir rüyadan uyanmış gibi buluyorsunuz.
Yazar dediğin eserleriyle okuyucunun kalbine temas etmeli, orada olup bitenlerden uzaktan da olsa haberdar olmalı ve eserlerini buna göre ortaya koymalıdır.Ahmet Altan, "En Uzun Gece" ile bu söylediklerimi tamamen gerçekleştirmiş.
Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş