Gülseren Çakir
Üstat
Kitap ismi ve kapağının verdiği ipuçlarıyla bizleri çoğumuzun bildiği mahalle kültürü, lakap takma ve dedikodu gibi toplumu içten içe yiyip bitiren hastalık gibi, ölüme götüren imgelerle, başlangıç veriyor zihinlerimize. Kahramanımız kuru kız. Etrafında isimsiz ama simgeledikleri ile kardeş anne baba komşu gelin, köfteci ve diğerleri. İyi mi kötü mü bilinmez varlıkları ile daima etrafı rahatsız edici bir sıkı fıkılık derdinde olan mahalle insanları. Ufuk açıcı, umut verici. Yaşın 40 olsa da yaşayacak, 40 yıl var diyerek dünyanın sonuna bile gidecek kadar cesur olmalı insan. Yalnızlık korkutucu olmaktan öte tercih edilesi bir özgürlük. Sorgulayıcı bir bakış açısı ile zaman zaman üzücü bile diyeceğimiz gerçeklikte. Müthiş bir kadın ve toplum portresi. Ayfer Tunç aynı kalitede yazarken bu kez alıntılık cümleler yerine akıp giden betimlemeleri ile görsel bir anlatım tercih etmiş ki bu da kalemine çok yakışmış. Kuru kız yalnız ve cesur kadınların bir başkaldırısı.