Kırk Oda

sanemcan07

18.10.2005

Çoğu zaman çevremizde görüp de tanımlayamadığımız ya da tanımlama ihtiyacı hissetmediğimiz karakterleri,olayları o kadar yalın ve yakınımızda anlatmış ki Murathan Mungan,çevremizde ki kişileri gördüğümüzde, olayları yaşadığımızda veya tanık olduğumuzda 'Deja-Vu' etkisinden kurtulamıyorsunuz adeta.Özellikle 'Aşkın Gözyaşları'nda ki 'Düğün' tasviri,bir düğün için daha başka ne söylenebilir ki sorusunu akla getiriyor.Böyle bir düğünü mutlaka yaşamış gibi hissediyorsunuz.'Pamuk Prenses' de ki prenses karakterinin aslında ne kadar tanıdık olduğunu anlıyorsunuz.Bu örnekleri kitabın diğer öykülerinde de görmek mümkün.Her öyküden ayrı bir ders alacağınızı umduğum son derece başarılı bir kitap.
Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş