Pianokokteyl
yıllar önce rastlamıştım bu kitaba. ismi tüm dikkatimi çekmişti ve okumak istedim.. 620 sayfa gözümü korkutmuştu önce. ortaokul öğrencisiydim üstelikte..<br /><br />ama okumaya başlayıp elimden bırakamaz olmuştum bile.. yemek masasında devam ediyordum okumaya. her an daha da heyecanlı geçiyordu konular, bölümler. <br />ve yıllar sonra " da vinci şifresi" ve " melekler ve şeytanlar" ı okuyunca yine aynı tadı aldım.<br />ve anladım ki, tekrar okumak lazım bu kitabı. hem de bir an önce..