Bahadır Cüneyt Yalçın
Üstat
Ferhan Şensoy benim için evvela büyük yazardır. Bütün kitaplarını hatmetmiş biri olarak Düşbükü’nü ayrı yere koyarım. 17 muhteşem hikâyenin 4’ü lise yıllarında (1968-1970) dergilerde yazdıkları. Uyuza yakalanıp taksiciyle birlikte kardeşçe kaşınanların, bıktım usandım sokaklarının, cevize mağlup olup dişi kırılanların ve artık on para verilmemesi gereken şişmanların öyküleri bunlar. Hani romantik bir eylem olarak parkta bir bankta kitap okumak vardır ya; bu kahkaha şelalesi edebiyat şöbiyetini 2002'de İzmir Karşıyaka'da bir parkta zevkten sekiz köşe okumuştum. Düşbükü, edebiyat nedir, hikâye nedir, mizah nedir, üslup nedir, özgünlük nedir sorularına neşeyle cevap vermeye başladığım dönemi açar. Kitabın kapağındaki kediye benzetilmiş kırlent hatırına, ne zaman bir kırlent görsem kediye benzetesim gelir.